jump to navigation

ગુજરાતી પદ્યનું સહિયારું સર્જન પુન: શરૂ… ફેબ્રુવારી 14, 2008

Posted by ઊર્મિ in પ્રકીર્ણ.
12 comments

વ્હાલા મિત્રો,  આજનાં આ વ્હાલના દિવસે આપ સૌને મારા વ્હાલથી વ્હાલ-મુબારક… એટલે કે Happy Valentines Day!! 🙂

ઘણા વખતથી સમયનાં અભાવે સ્થગિત થઈ ગયેલા આપણા આ ‘સહિયારું સર્જન – પદ્ય’ બ્લોગને હું ફરીથી આજથી શરૂ કરું છું… એ પણ આજના જ આ પ્રેમનાં દિવસે… વળી, ભૂતકાળમાં કાયમ મળતો રહેલો આપ સૌનો સાથ અને સહયોગ ભવિષ્યમાં પણ હંમેશા મને અવિરત મળતો રહેશે એવી અંતરમાં અપેક્ષા પણ છે જ.

પહેલાં હું દર શુક્રવારે અહીં એક વિષય આપતી હતી, પરંતુ હાલમાં આવર્તન ઘટાડીને મહિનામાં એક વખત વિષય આપવાનું નક્કી કર્યું છે… પરંતુ આપ સૌ મિત્રોનો જો અવિરત સાથ મળતો રહેશે તો ભવિષ્યમાં કદાચ મહિનામાં બે નવા વિષયો આપવાનું પણ વિચારી શકાય… જોકે, ત્યારની વાત ત્યારે… પરંતુ અત્યારે તો, આજથી જ અહીં મળતા રહીશું… મહિનામાં એકવાર… લગભગ મધ્ય-માસે… એક નવા જ વિષયની સાથે…

આટલા વખતનાં વણકહ્યા વિરામ બદલ તમે મને માફ કરશો ને મિત્રો?!!

તો ચાલો, આજે એક નવા અને પ્રેમનાં સુંદર વિષયથી જ શરૂઆત કરીએ: તમે કોઇના પ્રેમમાં પડ્યા છો? તો પ્રેમમાં પડવું કેવું લાગ્યું?  (આખી પોસ્ટ વાંચલા લિંક પર ક્લિક કરો.)

Advertisements

ચાલો ઉજવીએ… ‘સહિયારું સર્જન’ બ્લોગની પ્રથમ વર્ષગાંઠ!! સપ્ટેમ્બર 2, 2007

Posted by ઊર્મિ in પ્રકીર્ણ, સમાચાર.
13 comments

મિત્રો, આજે આપણા આ ‘સહિયારું સર્જન’ બ્લોગની પ્રથમ વર્ષગાંઠ છે…!!  તો કંઇક સ્પેશ્યલ તો હોવું જ જોઈએ ને?  હા, હા… કંઇક વધારે સ્પેશ્યલ જ પેશ કરું છું હું આજે, પરંતુ એ પહેલાં હું મારું થોડું લેક્ચર પણ આપી દઉંને જરા..!   બસ થોડુંક જ લાંબુ… વધારે નહીં હોં, (લગભગ) પ્રોમિસ!  🙂 

આજે હું મારા તમામ વાંચકમિત્રો, ભાવકમિત્રો અને સર્જકમિત્રોનો અંતરની ઊર્મિથી ખૂબ ખૂબ આભાર માનું છું, કે આપણા આ સહિયારા સર્જનમાં આપ સૌ હંમેશા મારી સાથે રહ્યા… મૌલિક સર્જન કરતાં રહ્યાં… અને મને તથા બીજા સર્જકોને હંમેશા પ્રોત્સાહન આપતા રહ્યા… આપ સૌના સાથ વગર આ બ્લોગની સફળતા બિલકુલ શક્ય જ ન’હોતી.  આશા રાખું છું કે આપ સૌનો સાથ મને હંમેશા આવી જ રીતે મળતો રહેશે. 

સૌપ્રથમ હું મારા મિત્ર નીલમબેન દોશીનો આભાર માનું છું કારણ કે એમના લીધે જ મને આ બ્લોગ બનાવવાની પ્રેરણા મળી હતી… એમણે એમનાં બ્લોગ પર વાંચકોને સર્જન કરવાનું આમંત્રણ આપતી એક પંક્તિ મૂકી હતી… ‘હું તો પીળું થયેલ એક પાંદડુ’ … જેના પરથી મને આ બ્લોગ બનાવવાનો વિચાર આવ્યો હતો… અને શરૂ શરૂમાં તો એમણે મારા સાથી તરીકે સાથ પણ આપ્યો હતો… અને હજી પણ ભાવક અને સર્જકમિત્ર બની સાથ અને પ્રોત્સાહન આપે જ છે… આભાર નીલમઆંટી!   શ્રીસુરેશભાઈ જાનીએ અહીં આપેલા યોગદાનને પણ નજર-અંદાજ કરી શકાય એમ નથી… 9-10 મહિનાનાં એમનાં અવિરત સહયોગ બદલ હું એમની ખૂબ જ આભારી છું!!

મિત્રો, તમને યાદ તો હશે જ કે ‘સહિયારું સર્જન’ થીમ ઉપર પંચમભાઈએ મને એક પંક્તિ આપી હતી… (આભાર પંચમભાઈ!) જેના પરથી મેં સૌને એક-એક પંક્તિ લખવાનું આમંત્રણ આપ્યું હતું અને ઘણા મિત્રોએ ખૂબ સરસ છાંદસ-અછાંદસ પંક્તિઓ પણ લખી હતી… એનું સંકલિત બનાવવાનું અને એમાંથી એક ગીત બનાવવાનું કામ ઘણા વખતથી મેં જાણી જોઈને જરા અભરાઈ પર મૂકી દીધુ હતું.  કારણ? 

આમ પૂછો તો કારણ કાંઈ જ નહીં, અને આમ પૂછો તો કારણ નહીં જ આપું, કારણ મને ગમે છે!  (ઉછીનો લીધેલો ડાયલોગ! ) અરે નહીં નહીં… હું કારણ પણ જરૂર આપીશ.  મુખ્ય કારણ તો એ જ હતું કે હું અત્યારે છંદ શીખું છું એટલે મને થયું હતું કે જ્યારે હું પૂરું શીખી લઈશ, ત્યારે જાતે જ થોડી પંક્તિઓને છંદમાં મઠારીશ અને એક સહિયારું-ગીત બનાવીશ… અને હવે થોડો થોડો આ છંદનો કાંઠો ચડ્યો છે ખરો, પરંતુ ઘડો તો હજી ઘણો જ કાચો છે… હજી તો ઘણો તપાવવાનો મારે એને… અને પાકો બનાવવાનો છે!  

હા, તો હું આપણા સહિયારા ગીતની વાત કરતી હતી…  પહેલાં તો મિત્રોએ મોકલેલી ઘણી બધી પંક્તિઓ(લગભગ 26-27 કુલ પંક્તિઓ)માંથી મેં થોડી પંક્તિઓને છંદમાં ગોઠવીને મઠારી હતી… અને આમા મુખ્ય વાત તો એ હતી કે મેં ઘણા વખત આગળથી જ (લગભગ 5-6 મહિના પહેલાંની) આ બધી પંક્તિઓને કોઈનાં પણ નામ લખ્યા વગર જ એક જગ્યાએ એકઠી કરી હતી… પરંતુ કામ થઈ શક્યું ન’હોતું એટલે થોડા દિવસ પહેલાં જ એને મઠારી અને એટલી બધી પંક્તિઓ હતી કે ગીતને ટુંકાવવા થોડી કડીઓ પસંદ કરવી જરૂરી હતી… કડીઓની પસંદગી કરતી વખતે 1-2 પંક્તિ સિવાય એ ખ્યાલ રહ્યો ન’હોતો કે પસંદગી પામેલી કઈ પંક્તિ કોની છે… મતલબ કે દરેક પંક્તિને પૂરો ન્યાય આપવાની પ્રામાણિક કોશિશ કરી છે… અને એમાંય વળી એકદમ સાચ્ચું તો એ જ છે કે પસંદગી પામેલી મોટા ભાગની પંક્તિઓની સૂરત બદલાઈ ગયેલી છે અને એટલે એક જ પંક્તિમાં કદાચ બીજી ઘણી પંક્તિઓનો વિચાર સમાયો હોય એવું પણ બને!  અને આમ આ ગીત ભાગ લીધેલા સૌ સર્જકમિત્રોનું, વાંચક-મિત્રો કે ભાવકમિત્રોનું… એટલે કે આપણા સૌનું સહિયારું જ ગીત છે!  છાંદસ કરેલી પંક્તિઓ મેં ફાઇનલ કરવા માટે મિત્ર વિવેકને બતાવી ત્યારે એમણે મને થોડી પંક્તિઓને જરા વધુ સારી રીતે મઠારી આપી અને પોતાની એક પંક્તિ પણ આપી… તેમ જ આ ગીત-ગઝલની કડીઓ પસંદ કરવામાં પણ એમણે એમનો થોડો સમય આપીને મને ઘણી જ મદદ કરી છે…  એ માટે હું મિત્ર વિવેકનો જેટલો આભાર માનું એટલો ઓછો જ છે… આભાર મિત્ર વિવેક!

તો મિત્રો, આજે સંકલિત-પોસ્ટની સાથે સાથે આ રહ્યું આપણું સહિયારું ગીત… ‘સર્જન સહિયારું’ !! 

* * *

આવજો, પ્રિય દાદા! જુલાઇ 3, 2007

Posted by ઊર્મિ in પ્રકીર્ણ.
4 comments

પ્રિય મિત્રો,

જ્યારે આ બ્લોગ મેં શરૂ કર્યો હતો ત્યારે નિલમ આંટી અને પછી સુરેશ દાદા મારી સાથે હતા… લગભગ બે જ મહિનામાં નિલમ આંટીએ તો એમના અંગત કારણોસર આ બ્લોગ છોડવો પડ્યો હતો…  પણ દાદા મને આ સહિયારા કાર્યમાં હંમેશા સાથ આપતા રહ્યા હતા અને એ માટે હું એમની ઘણી જ આભારી છું.  પરંતુ ઊંઝાના રંગે રંગાયેલા આપણા દાદાને હવેથી અહીં સાર્થ-જોડણીમાં લખવું ફાવ્યું નહીં અને એ જ કારણોસર એમણે આ બ્લોગ પરથી જૂન 26નાં રોજ રાજીનામું આપ્યું છે, જેનું મને ખૂબ દુ:ખ હોવા છતાં એમની માન્યતાને માટે મને માન છે… અને આ બે જોડણીમાં લખવાનું એમનું સંકટ હું ખૂબ સારી રીતે સમજી શકું છું… અને એટલે જ અંતરથી એમની ઈચ્છાને માન આપ્યું છે. 

મને ખબર છે કે ‘સહિયારું સર્જન’ એ દાદાનો અતિ પ્રિય બ્લોગ છે એટલે એનાથી અલગ ભલે થયા હોય પણ દાદા અહીંથી દૂર તો બિલકુલ રહી શકવાના જ નથી એની મને ખાત્રી છે જ.  અને હું તો ઈચ્છું જ છું કે દાદા પરોક્ષ રીતે મારી સાથે જ રહે… અન્ય સલાહ સૂચનો તથા કાવ્ય-સર્જનનાં વિષયો માટેનાં સૂચનો પણ મને હંમેશા આપતા રહે! 

આજે ભલે હું આ બ્લોગનાં સંચાલનમાં એકલી પડી ગઈ છું, પરંતુ મને એ ખ્યાલ પણ છે જ કે ગયેલા સાથીઓનો પરોક્ષ સાથ અને મારા પ્રિય વાંચક-મિત્રોનો સાથ તો મને કાયમ રહેવાનો જ છે!

વ્હાલા દાદા, ગુજરાતી બ્લોગ-જગતમાં તમારું યોગદાન તો નોંધપાત્ર છે જ અને રહેવાનું જ… સાથે સાથે તમે જે પણ કાર્ય કરો એમાંથી આપણને સૌને દુર્લભ એવો આત્મસંતોષ અને આનંદ હંમેશા તમને મળતાં રહે એવી આ દીકરીની શુભેચ્છાઓ સહ… પ્રણામ!! 

અસ્તુ.

આભાર, આદિલજી! મે 19, 2007

Posted by સુરેશ in પ્રકીર્ણ.
3 comments

શુક્રવારે ટપાલ મુકવાના અમારા નિયમને વેગળો મુકી આજે હું અહીં મારી લાગણી વ્યક્ત કરું છું.

મારી દીકરી જેવી ઊર્મિને આદરણીય ‘આદિલજી’ એ ‘આદરણીય’ કહીને હલબલાવી દીધી… અને મને પણ!

અને વાંચકોની જાણ સારું…… આ નવોદિતોની કવિતા-શાળામાં આદિલજીએ પણ તઝમીન  બનાવીને અમારા ઉત્સાહને એક નવો વળાંક આપ્યો હતો તે પણ કેમ ભુલાય?

તેમનાં દીકરા અને દીકરીએ પણ અહીં હાજરી નોંધાવીને અમારા આનંદને ચરમ સીમાએ પહોંચાડી દીધો છે! 

નવી પેઢીની ‘ઊર્મિ’માં ભાવ છે, શક્તિ છે, અદબ છે, વિવેક છે. આદિલજીના આશિર્વાદથી તેમાં ચાર ચાંદ ભળશે તે નિશંક વાત છે.

આભાર, દિલોજાન દોસ્ત હે ‘આદિલ’
ફરી આવો સમો, આ જણ મને મળે ન મળે.

આ અભિયાનમાં ભાગ લેવા માટે આપ સૌનો પણ ખૂબ ખૂબ આભાર…. ખુદા આપણા આ સહિયારા સર્જન-યજ્ઞને નવી ઊંચાઇઓ અર્પે!

આમીન !