સહિયારું સર્જન - પદ્ય

મિત્રો, ‘સર્જનક્રિયા’ની પ્રથમ પોસ્ટ પર હું મારા જ બ્લોગ પર આગળ લખેલ એક લઘુ કાવ્ય અને એનો વિચાર રજૂ કરું છું.  આજનો સહિયારું સર્જન કરવાનો વિચાર રાખીશું: રણને નિચોવવાની વાત… તો ચાલો આપણે આજે રણને થોડું નિચોવી લઇએ!!

આ રહી મારી રચના… અને વિવેકભાઇનો શેર જે એમણે કોમેન્ટમાં લખ્યો હતો!

હા!
રણનેય
નિચોવી
શકું હું-
જો
તારા હ્રદયનો
તાગ
કાઢી શકું…

“ઊર્મિસાગર”

* * *

મારા હૃદયનો તાગ જો કાઢી શકો તમે,
રણ એક આખું તમને નિચોવાયેલું મળે.
(ડૉ.વિવેક ટેલર)

* * *

આપ સૌ જો આપની અંદરના પેલાં ઊર્મિના સાગરને વલોવશો, તો એમાથી એકાદ મોતી તો જરૂર મળશે! તો આપ એને વલોવવાનું શરૂ કરો છોને?

મિત્રો, યાદ છે મેં મારા પરમ સમીપે બ્લોગ પર “સર્જન સહિયારું” નામક પોસ્ટ મુકી હતી? આપે પણ મને સાથ આપ્યો હતો અને બદલામાં ઘણી પંક્તિઓ મને મળી હતી… એ બધી પંક્તિઓ સંકલિત કરીને અમારા આ બ્લોગ પર મુકુ છું… હજી પણ આપણા બીજા વાંચકમિત્રો આ પંક્તિ પૂર્ણ કરતી પોતાની રચના અહીં કોમેંટમાં મૂકી શકે છે.

મારી આપેલ એક પંક્તિ હતી, “હું તો પીળું થયેલ એક પાંદડું,”

આ રહી આપ સૌએ આપેલ પંક્તિઓ… આશા છે આપ સૌ એને માણી શકો!

- નિલમ દોશી

* * *

હું તો પીળું થયેલ એક પાંદડું,
ઇચ્છાની શાખને વળગી રહેલું,
આજ નહિં તો કાલ જરૂર ખરીશ,
ને ઉગીશ ફરી થઇ લીલું પાંદડું.
(ઊર્મિસાગર)

* * *

જન્મે કુંપળ હતું
વૃક્ષમાંથી નીપજ્યું
ઉંમર ઓળંગી બન્યું રે!
હું તો પીળું થયેલ એક પાંદડું!
(મનવંત પટેલ)

* * *

હું તો પીળું થયેલ પાંદડું
ના કદીયે નિરાશ થયેલું
હજી રહી છે મુજમાં આશ
ચીંધવા લીલા પાનને રાહ.
(નીલા કડકિયા)

* * *

હું તો પીળું થયેલ એક પાંદડું,
કાલે ખરીશ કે આજ હું, પણ વૃક્ષનો એક કણ બનાવ્યો મેં ય છે.
ને હવાને દાન દીધા, પ્રાણવાયુના અમીમય શ્વાસ પણ.
કાલ હું કુંપળ બનું કે ના બનું, મુજ જિંદગી માટે મને પણ ગર્વ છે.
(સુરેશ જાની)

* * *

હું તો પીળું થયેલ એક પાંદડું
રાહ જો ઉ હું હવા ના ઝોંકાની;
હું જવાની શું કરવા ના પાડું?
ફરી જીવવી છે જિંદગી મારી પોતાની.
(જીતેન મહેતા)

* * *

હું તો પીળું થયેલું એક પાંદડું,
દેખું ભૂલકાંઓની વાટ.
આવીને મુજેને ઝીલી લેશે,
એવી મુજને છે આશ.

હું તો પીળું થયેલું એક પાંદડું,
ના દેખું વાયરાની વાટ.
વાયરો નકરો નફકરો,
નથી ભૂલકાંની કુમાશ.

(રાજેશ્વરી શુક્લ)

* * *